Elle Bert's Journal

ယနေ့မှာတော့ အခုတလော လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာတွေပေါ်မှာ Trend ဖြစ်နေတဲ့ အကြောင်းအရာလေးတစ်ခုနဲ့ ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်။ အကြောင်းကတော့ လုပ်ငန်းခွင်အတွင်းက ကိစ္စတွေနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဆိုင်ရာ (Personal) ကိစ္စတွေကို ရောထွေးပြီး ဆတ်ဆတ်ထိမခံ ဖြစ်နေကြတဲ့ အခြေအနေတွေကို ခဏခဏ မြင်တွေ့နေရလို့ပါ။ Today, I’d like to discuss a topic that has been trending heavily on social media lately. We often see situations where workplace issues and personal matters get blurred, leading to highly sensitive emotional outbursts. အလုပ်ခွင်ကိစ္စမှာ ခံစားချက်ကို ရှေ့တန်းတင်မိတဲ့အခါ ရေရှည်တည်ဆောက်ထားရတဲ့ လုပ်ငန်းခွင်ဆက်ဆံရေးတွေတင်မကဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ Personal Life နဲ့ စိတ်အေးချမ်းမှုပါ ထိခိုက်လာပြီး Work-Life Balance မညီမျှမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ အလုပ်ကအလုပ်၊ Personal က Personal သေသေချာချာ စည်းမခြားတတ်ခြင်းက ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တိုင်မီးရှို့နေသလိုမျိုး၊ အချိန်မရွေး ထပေါက်နိုင်တဲ့ လောင်စာတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားရသလိုပဲလို့ အယ်လီကတော့ မြင်မိပါတယ်။ When we let emotions lead the way in professional settings, it doesn’t just ruin long-term w...

ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်မှာ အယ်လီက ချာလီချက်ပလင်ရဲ့ Masterpiece ဖြစ်တဲ့ စာကြောင်းတစ်ခုကို ဘဝရှုထောင့်တစ်ခုအနေနဲ့ ရေးခဲ့တာကို မှတ်မိကြမှာပါ။ ပြီးတော့ တစ်ရက်လောက် ဘာမှမလုပ်ဘဲ ရပ်တန့်ကြည့်ဖို့လည်း ဆွေးနွေးခဲ့ကြဖူးပါတယ်။ ဒီတစ်ပတ်မှာတော့ အဲဒီ အဝေးကြည့်နဲ့ ရပ်တန့်ခဲ့ခြင်းနှစ်ခုက ပေးတဲ့ အမြင်ကို ရေးပြချင်တာမို့ ဖတ်ရှုပေးကြပါဦး ရှင့်။ As you might remember, in the past few weeks, I shared a unique life perspective inspired by Charlie Chaplin's masterpiece quote. Following that, we also talked about the idea of hitting pause and doing absolutely nothing for a day. This week, I’d love to share the deeper insights born from these two practices—looking from a distance and pausing. Please read on to explore it with me. ဘဝကို ရပ်တန့်ပြီးကြည့်ဖို့ ရေးသားခဲ့မှုအပေါ်မှာ ကိုယ့် Blog ကို ဖတ်နေပြီး အပြင်မှာသိနေတဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က "မင်းရေးတဲ့ထဲက ရပ်တန့်ခြင်း တနင်္ဂနွေကို ဘာလို့ရပ်တန့်ပြီး ကြည့်မြင်နေရမှာလဲ" ဆိုပြီး မေးခွန်းထုတ်ခဲ့တာပေါ့။ ဒီအပေါ်မှာ အယ်လီပေးချင်တဲ့ အဖြေကတော့ ရှင်းပါတယ်။ အမြဲတမ်း ပ...